ระบบย่อยอาหาร กับหน้าที่หลักจะมีอะบ้าง? มาดูกันเลย

อาหารเป็นสิ่งที่จำเป็นมาก ๆ ที่เราจะต้องบริโภคเข้าไปไม่ว่าจะอยู่ในชนิดใดก็ตามจะเข้าสู่เซลล์ได้ก็ต่อเมื่ออยู่ ระบบย่อยอาหาร ในรูปแบบของสารอาหารที่มีโมเลกุลขนาดเล็กและก็ คือ กรดอะมิโนนั่นเองสิ่งมีชีวิตที่เรารับประทานเข้าไปแล้วจำเป็นจะต้องแปลงสภาพให้อยู่ ในขณะที่เล็กลงการแปรสภาพของอาหารดังกล่าวจะเกิดขึ้นจากปฏิกิริยาเคมี ที่อาศัยการทำงานของ ดูเราเรียกว่าไปนั่นก็คือน้ำย่อยนั่นเองจากโมเลกุลของสารอาหารที่ดูดซึมเข้าไปสู่เซลล์ มีกระบวนการแปรสภาพอากาศที่ดีโมเลกุลที่มีขนาดใหญ่ให้เล็กลง เรียกว่าการย่อยอาหาร โดยระบบย่อยอาหารมีหน้าที่ทำให้อาหารนั้นละเอียด สามารถร่างกายนั้นดูดซึมได้ง่ายผ่านเข้าสู่กระแสเลือดก็เขาไปหล่อเลี้ยงสารอาหารต่าง ๆ ของร่างกายอย่างการย่อยอาหาร หมายถึง กระบวนการสลายอนุภาคของอาหารให้มีขนาดเล็กสุดจนสามารถดูดซึมเข้าไป ในเซลล์ได้เมื่อมนุษย์รับประทานอาหารเข้าสู่ร่างกายจะผ่านระบบต่าง ๆ ได้ดังนี้และก็คือ ของเสียออกทางทวารปากลำไส้เล็กลำไส้ใหญ่ กระเพาะอาหาร

โดยจะมีขั้นตอนการย่อยอาหารนั้นก็ คือ การย่อยเชิงกล เป็นกระบวนการทำให้อาหารอันเล็กลง เพื่อสะดวกต่อการกลับด้านและการเกิดปฏิกิริยาเคมีต่อไป โดยการบดเคี้ยวรวมทั้งการบีบตัวของทางเดินอาหารยังสามารถที่จะทำให้อาหารที่มีขนาดเล็กสุดจึงไม่สามารถที่จะดูดซึมเข้าไปสู่เซลล์ได้ การย่อยทางเคมีเป็นการย่อยอาหารที่มีขนาดเล็กที่สุด ระบบย่อยอาหาร โดยจะเกิดปฏิกิริยาทางเคมีระหว่างโดยตรงจะใช้เอนไซม์เป็นตัวย่อยเร่งเข้าไปปฏิกิริยาผลจาก การย่อยทางเคมีเมื่อจุดถึงจุดสุดท้ายจะได้สารโมเลกุลขนาดเล็กที่สุด ที่สามารถดูดซึมเข้าสู่เซลล์ได้ซึ่งอาหารที่ต้องมีการย่อย โดยได้แก่คาร์โบไฮเดรตโปรตีนไขมันส่วนเกินแร่ และวิตามินจะดูดซึมเข้าสู่ร่างกายได้โดยตรง 

ระบบย่อยอาหาร

ระบบย่อยอาหาร กระบวนการที่สำคัญ

การย่อยอาหารภายใน ปากจะเริ่มต้นจากการทำงานร่วมกันกับลิ้นลิ้นกับฟันและแก้มซึ่งจะถือเป็นกระบวนการย่อยแบบเชิงกลทำให้อาหารกลายเป็นชิ้นเล็ก ๆ ระบบย่อยอาหาร มีพื้นผิวสัมผัสกับเอนไซม์ได้มากขึ้นในขณะเดียวกันต่อมน้ำลายมักจะหลั่งน้ำลายออกมา ช่วยพวกเขาให้อาหารเป็นก้อนรุ่นสะดวกต่อการกลืนอีกด้วยเอนไซม์ในร่างกาย คือ 

ไทยาลิน ในขณะที่อยู่ในช่องปากจะกลายเป็นแบบซินซึ่งในคาร์โบไฮเดรตจะมีโมเลกุลที่เล็กกว่าแป้ง แต่ใหญ่กว่าน้ำตาลและถูกย่อยต่อไปจะจนเป็นน้ำตาลโมเลกุลคู่ซึ่งคือมอลโตส ประกอบขึ้นด้วยกล้ามเนื้อเรียบที่อัดกันหนามาก ด้านในมีลักษณะเป็นสันช่วยในการบดอาหารให้มีขนาดเล็กลงผนังด้านใน สามารถที่จะสร้างเอนไซม์เปปซิน และกดไฮโดรคลอริกหรือว่ากรดเกลือ ซึ่งมีความสามารถในการย่อยโปรตีนทำให้โมเลกุลเล็กลงเรียกว่า เฟปไทม์ แต่ยังไม่สามารถที่จะดูดซึมได้ในการย่อยกระเพาะอาหาร   อาหารที่ถูกคุกเข่าในกระเพาะอาหารด้วยการหดตัว และคลายตัวเป็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรงในกระเพาะด้วยโปรตีนจะถูกย่อย ในกระเพาะซึ่งย่อยพันธะบางชนิดของเฟปไทด์ได้เท่านั้นดังนั้น โปรตีนที่ถูกเปปซินย่อยส่วนใหญ่แล้วจึงเป็นพอลิเมอร์ที่สั้นลงส่วนเรนลินนั้นจะช่วยเปลี่ยนเคซีน ซึ่งเป็นโปรตีนในน้ำนมแล้วรวมเป็นแคลเซียมทำให้มีลักษณะเป็นลิ่ม ๆจากนั้นจะถูกเปปซินย่อยต่อไปส่วนในกระเพาะอาหารน้ำย่อยลิเพส 

ไม่สามารถที่จะทำงานได้เนื่องจากจะมีสภาพเป็นกรดโดยปกติแล้วอาหารจะอยู่ในกระเพาะอาหารนานถึง 30 นาที ระบบย่อยอาหาร หรือว่า 3 ชั่วโมงขึ้นอยู่กับชนิดของอาหารที่ทานไปกระเพาะอาหาร จะมีการดูดซึมอาหารบางชนิดได้ในปริมาณที่น้อยมากอย่างเช่น น้ำแร่ธาตุน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวกระเพาะอาหารหรือแอลกอฮอล์ได้ดี อาหารโปรตีนอย่างเช่นเนื้อวัวย่อยได้น้อยกว่าเนื้อปลา ในการปรุงอาหารเพื่อให้ย่อยง่ายใช้การหมักหรือใส่สารอาหารบางอย่างลงไปในเนื้อสัตว์เท่านั้น

สามารถติดตามข่าวสารสาระดี ๆ เพิ่มเติมได้ที่คลิก>>> ozppp

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *